Nu heb ik wel alle medelijden met die meisjes en hoop ik dat ze er snel bovenop komen, maar wat doen meisjes van TWAALF en vijftien om 3 uur ‘s nachts op de markt in Leuven? In een café?
Een meisje van twaalf hoort om 3u ‘s nachts niet thuis op de markt, noch in een café maar in haar bed. Met een knuffelbeer. Een pluchen geval, voor alle duidelijkheid.

(Bron: De Standaard)

Full time Frans (!) – Geschiedenis in het MuDa in Evergem. Vrijdag zit dat er ook alweer op en me not like

Ik ga mijn gastjes missen. Ze kunnen lastig zijn, maar ik zie zo graag…
Op naar de volgende!

En oh ja: nog eens mijn stokpaardje bovenhalen.

Flitsen kunnen jullie wel hé, maar mensen die zonder lichten bij mist rijden, da’s niet gevaarlijk zeker?

Voor de rest is het hele dagen nietsdoen want jobvooruitzichten zijn er niet. Nou ja, die zijn er altijd, maar niet in de richting die ik uit wil met mijn lerarendiploma, zijnde het onderwijs. Ik kan zo beginnen als uitzendconsulente of adminstratief bediende, maar ik weet niet of ik dat wel wil doen. Tenslotte heb ik voor leerkracht gestudeerd. Aan de andere kant… heb ik de luxe om te zitten wachten tot er een job uit de lucht komt vallen? Nee, ik denk het ook niet.

Het is ook gewoon zeer verwarrend. Van iedereen hoor je ‘Aah, leerkracht! En, al werk? Want ze hebben er toch veel nodig?!’ Ik begin te vermoeden dat dat een fabeltje is, want in hoge nood zitten de scholen niet. Integendeel. Er gaan er zelfs dicht want er zijn niet genoeg inschrijvingen en de leerkrachten die vastbenoemd zijn moeten dus ergens anders een plaatsje krijgen. Wat logisch is, natuurlijk.

En aan de andere kant hoor je: ‘Geduld, je moet een paar weken wachten. Eind september of oktober zullen ze wel bellen’. Laat het nu net ‘geduld’ zijn dat niet echt mijn sterkste kant is
Of ze vragen het ene vak in combinatie met een vak dat je niet mag geven. Dus nemen ze de persoon met het juiste diploma. Wat ik ook begrijp, maar ondertussen is het voor mij wel ‘weer niets’. Dus je begrijpt dat ik de laatste dagen een beetje gefrustreerd ben.

Natuurlijk kan ik ook buiten de provinciale grenzen eens gaan kijken en in A’pen of Bxl les gaan geven, maar dat vind ik echt wel ver. Het is soms een uur, anderhalf uur  rijden en dat vind ik dan weer wat ver. Zeker met de verbindingswegen hier. Enkel de expresweg A’pen – Knokke en de N9. Je doet er al een halve dag over voor je een autostrade bereikt. Of is dat het verwende nest uithangen? Ben ik te kieskeurig?

Tot zover mijn gezaag: nu iets anders.

- Mevrouw Crevits: gelieve die heksenjacht met snelheidscamera’s en flitstoestanden te stoppen. Het is nu wel genoeg geweest met uw ‘automobilistje pesten’. Zoek iets anders/nuttigers om u mee bezig te houden en laat ons eens met rust. Wat dacht u van: vrachtwagenchauffeurs die elkaar nog steeds blijven voorbijsteken (ook bij regenweer) en zo het verkeer vertragen, of die met de voeten op het dashboard de gazet zitten te lezen ACHTER het stuur.

- Na lang twijfelen heb ik uiteindelijk net via internet mijn ‘voorinschrijving’ gedaan voor nog een jaartje Nederlands in Torhout. Een extra vak kan nooit kwaad.

- De zon schijnt al drie dagen na elkaar! En nog: de eerste die nog durft zeggen dat we een ‘hete’ zomer achter de rug hebben zou door de grond moeten zakken van schaamte. Het was niet heet, het was amper zomer. Juli was best oké, augustus was niets waard. Nah.

Tot nog eens!

Iedereen die geselecteerd is moet adhv een poster/affiche de Bachelorproef voorstellen. Daar komt wel wat volk op af, en da’s van 3 tot 6.
En wij moesten daar al zijn om half 2, anderhalf uur op voorhand voor een kwartier je poster op te hangen en je gerief uit te stallen. Gelukkig hebben ze op de Kantienberg een wintertuin Maar dan nog een uur staan schilderen is ook maar mottig. En stiekem had ik gehoopt dat de tafeltjes en zo een beetje van de muur zouden staan zodat er toch een stoel tussen de tafel en de muur kon zodat we toch een beetje zouden kunnen zitten, maar niets van. Rechtstaan geblazen. Ik heb eerst de truc met de wandeling uitgehaald. Soms helpt het een beetje om te wandelen om te pijn weg te doen gaan, maar ik kan ook geen drie uur wandelen hé Dus, sorry Artevelde, maar het was ik die de stoelen van de gang gepikt heb en aan mijn tafeltje gezet heb. Ik kon niet meer. Ik heb nog pijn. Ik raakte vanmorgen amper recht. En nee, da’s niet van vermoeidheid, noch zattigheid

En het idee van commercialiseren vind ik ook wel mooi, maar ook een beetje gemeen. Als je je BaP wil uitgeven/commercialiseren/… is de opbrengst voor Artevelde, aangezien het hun eigendom is. Maar jij hebt er wel je werk in gestoken. Persoonlijk vind ik dat wel niet zo vriendelijk. Uiteindelijk zijn het wel de studenten die er maanden aan gewerkt hebben, die het onderzoek gedaan hebben, wel onder begeleiding (de meeste toch) van een promotor, maar toch. Als je materiaal maakt en je wil het commercialiseren zou de opbrengst voor de studenten moeten zijn, zij hebben het ook zelf betaald om het te maken/te drukken/… Nu ja. Wat kan je er aan doen hé…

De alumni-picknick vond ik wel leuk! Je kreeg een eet-en drankbonnetje en extra bonnetjes voor 1 euro per bonnetje, wat echt niet veel is, en ik moet zeggen, de slaatjes waren echt wel lekker!

En zo zit het laatste jaar aan Artevelde er ook bijna volledig op. Nu is het wachten op de uitslag en de diploma-uitreiking, waar de ouders helaas NIET bij mogen zijn (ik weet ook niet waarom).

Zaterdag is er een infodag, geïnteresseerden kunnen mij vinden in het Geschiedenislokaal

Agur!